„Chodzi o budowanie reputacji, a nie o jazdę konną” – powiedział Gerald Wiegert głosem zarazem miękkim i ostrym. Prezes Vector Aeromotive nie może sobie pozwolić na luksus tej drugiej opcji, chociaż od 1971 roku pracuje nad projektowaniem i produkcją Vectora z podwójnym turbodoładowaniem, 625-konnego, dwumiejscowego supersamochodu z centralnie umieszczonym silnikiem, wykorzystującego zaawansowane materiały i technologię konstrukcji systemów lotniczych. Od szkiców po modele piankowe i modele w pełnej skali, Vector został po raz pierwszy pokazany na targach motoryzacyjnych w Los Angeles w 1976 roku. Działający prototyp ukończono dwa lata później, zmontowany z komponentów zebranych ze złomowisk i umytych z części – aby dostarczyć towar do domu. Powiedział, że słaba gospodarka i szkodliwa krytyka ze strony mediów motoryzacyjnych podważyły ​​wysiłki mające na celu zabezpieczenie finansowania, a jego marzenie o wyprodukowaniu bojownika naziemnego do poruszania się po ulicach wydawało się być jedynie marzeniem.
Wigt zasługuje na jakiś medal za wytrwałość, jakąś nagrodę za samą nieustępliwość. Przeciwstaw się trendowi, ignorując zawodzące duchy nieudanych przygód Tuckera, DeLoreana i Bricklina. Firma Vector Aeromotive Corp. w Wilmington w Kalifornii jest wreszcie gotowa produkować jeden samochód tygodniowo. Rywale muszą tylko odwiedzić halę montażu końcowego, gdzie dwa sfilmowane przez nas samochody są przygotowywane do wysyłki do nowych właścicieli w Szwajcarii (pierwszy produkcyjny Vector W8 twin-turbo został sprzedany saudyjskiemu księciu, którego kolekcja 25 samochodów, obejmująca również Porsche 959 i Bentley Turbo R), jest w budowie około ośmiu kolejnych Vectorów na różnych etapach realizacji – od podwozi jezdnych po samochody prawie gotowe.
Ci, którzy wciąż nie są przekonani, powinni wiedzieć, że firma rozrosła się z jednego budynku i czterech pracowników w 1988 r. do czterech budynków o łącznej powierzchni ponad 35 000 stóp kwadratowych i prawie 80 pracowników w chwili pisania tego tekstu. Vector przeszedł doskonałe testy zderzeniowe DOT (testy zderzeń czołowych i tylnych z prędkością 30 mil na godzinę, testy zderzeń drzwi i dachu z użyciem tylko jednego podwozia); trwają testy emisji spalin. Zebrano ponad 13 milionów dolarów kapitału obrotowego poprzez dwie publiczne oferty akcji poza rynkiem regulowanym.
Jednak w palącym południowym słońcu na terenie targów w Pomonie w Kalifornii, ostateczny akt wiary Wigta stał się widoczny. Ciężarówka z otwartą platformą przewożąca dwa samochody Vector W8 TwinTurbo przecina szeroką asfaltową drogę w stronę toru wyścigowego. Dwa samochody testowe zostały wyładowane, a redaktor ds. testów drogowych Kim Reynolds wyposażył jeden z nich w nasze piąte koło i komputer do testów drogowych, przygotowując się do pierwszego testu wydajności magazynu Auto.
Od 1981 r. wiceprezes ds. inżynierii w firmie Vector, David Kostka, udzielał porad na temat osiągania najlepszych czasów przyspieszenia. Po przeprowadzeniu kilku znanych testów Kim wprowadził Vectora na linię produkcyjną i zresetował komputer testowy.
Na twarzy Kostki pojawił się zaniepokojony wyraz. I słusznie. Dziesięć lat pracy po 12 godzin dziennie, siedem dni w tygodniu, prawie jedna trzecia jego życia — nie wspominając o sporej części jego duszy — poświęcona jest samochodowi.
Nie musi się martwić. Kim naciska pedał hamulca, wybiera pierwszy bieg i używa przepustnicy, aby doładować układ napędowy. Ryk 6-litrowego, całkowicie aluminiowego silnika V8 jest bardziej intensywny, a gwizd turbosprężarki Garrett harmonizuje z wyciem paska pomocniczego typu Gilmer. Tylny hamulec toczy przegraną walkę z momentem obrotowym silnika V8 i centymetrami samochodu przesuwającego się do przodu, ślizgając zablokowaną przednią linkę po asfalcie. To analogia wściekłego buldoga ciągnącego swój samochód.
Hamulce zostały puszczone, a Vector ruszył z kokpitem, lekko obracając kołami, wzbijając kłąb dymu z opon Michelin i lekko ustępując miejsca oponom. W mgnieniu oka — w marne 4,2 sekundy — rozpędza się do 60 mil na godzinę, na chwilę przed zmianą biegu na 1-2. Vector śmiga jak Can-Am o dużym otworze, kontynuując sprint po torze z coraz większą zaciekłością. Wir piasku i orbitalnych odłamków wiruje w próżni, gdy jego klinowata forma rozrywa powietrze. Pomimo przejechania prawie ćwierć mili, dźwięk silnika był nadal słyszalny, gdy samochód śmigał w pułapce. Prędkość — 124,0 mil na godzinę w zaledwie 12,0 sekund.
Godzina dwunasta. Ta wartość stawia Vectora daleko przed takimi flagowymi modelami, jak Acura NSX (14,0 sekund), Ferrari Testarossa (14,2 sekundy) i Corvette ZR-1 (13,4 sekundy). Jego przyspieszenie i prędkość trafiły do ​​bardziej ekskluzywnego klubu, którego członkami założycielami są Ferrari F40 i nieprzetestowane Lamborghini Diablo. Członkostwo ma swoje korzyści, ale ma też swoje koszty; Vector W8 TwinTurbo kosztuje 283 750 dolarów, czyli więcej niż Lamborghini (211 000 dolarów), ale mniej niż Ferrari (specyfikacja amerykańska F40 kosztuje około 400 000 dolarów).
Co więc napędza Vectora W8? Aby odpowiedzieć na wszystkie moje pytania i oprowadzić po zakładzie Vector, Mark Bailey jest wiceprezesem ds. produkcji, byłym pracownikiem Northrop i byłym konkurentem linii Can-Am.
Wskazując na komorę silnika Vectora w budowie, powiedział: „To nie jest mały silnik, który został skręcony na śmierć. To duży silnik, który nie pracuje tak ciężko”.
Sześciolitrowy, całkowicie aluminiowy, 90-stopniowy silnik V8 z popychaczami, blok Rodeck, dwuzaworowa głowica cylindrów Air Flow Research. Długie bloki zostały zmontowane i przetestowane na hamowni przez Shaver Specialties w Torrance w Kalifornii. Cokolwiek by to nie było, lista części silnika brzmi jak lista prezentów dla każdego kierowcy wyścigowego: kute tłoki TRW, korbowody Carrillo ze stali nierdzewnej, zawory ze stali nierdzewnej, dźwigienki zaworowe rolkowe, kute korbowody, suchy silnik z trzema oddzielnymi filtrami i układem uzupełniania oleju w misce olejowej. Wiązka przewodów w oplocie ze stali nierdzewnej z anodowanymi czerwonymi i niebieskimi końcówkami do transportu płynu.
Największą zaletą tego silnika jest odsłonięty zespół chłodnicy międzystopniowej, wykonany z aluminium i wypolerowany na olśniewający połysk. Można go wymontować z samochodu w ciągu kilku minut, poluzowując cztery szybkozłączki aerodynamiczne. Jest on podłączony do dwóch chłodzonych cieczą turbosprężarek Garrett i składa się z samochodowej sekcji środkowej oraz wirnika i obudowy specyficznej dla samolotu.
Za zapłon odpowiadają osobne cewki dla każdego cylindra, a paliwo jest dostarczane poprzez sekwencyjny wtrysk do kanałów, przy użyciu specjalnie zaprojektowanych wtryskiwaczy opracowanych przez zespół badawczo-rozwojowy firmy Bosch. Za iskrę i paliwo odpowiada opatentowany programowalny system zarządzania silnikiem Vector.
Płyty montażowe, równie piękne jak sam silnik, ustawiają go poprzecznie w kołysce. Niebieski anodowany i wytłaczany frezowany aluminiowy pręt, jeden przykręcany do boku bloku, a drugi służy również jako płyta adaptera silnika/skrzyni biegów. Skrzynia biegów to GM Turbo Hydra-matic, stosowana w samochodach Olds Toronado z napędem na przednie koła z silnikiem V-8 i Cadillacem Eldorado w latach 70. Jednak niemal każdy komponent 3-biegowej skrzyni biegów został specjalnie zbudowany przez podwykonawców Vector z materiałów, które wytrzymują 630 lb-ft. Moment obrotowy wytwarzany przez silnik przy 4900 obr./min i doładowaniu 7,0 psi.
Mark Bailey z entuzjazmem oprowadzał mnie po hali produkcyjnej, wskazując na masywną ramę rurową ze stali chromowo-molibdenowej, aluminiowe podłogi o strukturze plastra miodu oraz elementy łączone żywicą epoksydową i nitowane, tworząc sztywną konstrukcję. W obszarze wytłaczania skorupy znajduje się blacha aluminiowa. Wyjaśnił: „Gdyby [konstrukcja] była całkowicie monokokowa, występowałoby dużo skręceń i trudno byłoby ją precyzyjnie zbudować. Gdyby była to tylko rama przestrzenna, uderzyłoby to w jeden obszar i wpłynęłoby na wszystko inne, ponieważ każda rura… Okręty podwodne pochłaniają wszystko”. Nadwozie jest zbudowane z różnych ilości włókna węglowego, kevlaru, mat z włókna szklanego i jednokierunkowego włókna szklanego i jest strukturalnie wolne od naprężeń.
Sztywniejsze podwozie lepiej znosi obciążenia dużych elementów zawieszenia. Vector wykorzystuje solidne podwójne wahacze w kształcie litery A z przodu i masywną rurę De Dion z tyłu, umiejscowioną za pomocą czterech wahaczy wleczonych, które rozciągają się aż do grodzi przeciwpożarowej. Powszechnie stosowane są regulowane amortyzatory Koni ze sprężynami koncentrycznymi. Hamulce mają ogromne 13 cali. Tarcze wentylowane z aluminiowymi zaciskami Alcon z czterema tłoczkami. Łożyska kół mają podobną konstrukcję do tych stosowanych w samochodzie wyścigowym NASCAR o wadze 3800 funtów. Obrobiona aluminiowa obudowa koła ma średnicę puszki po kawie. Żaden element podwozia nie jest gorszy od standardu, ani nawet odpowiedni.
Zwiedzanie fabryki trwało cały dzień. Było tak wiele do zobaczenia, a Bailey pracował niestrudzenie, aby pokazać mi każdy aspekt operacji. Muszę wrócić i jechać.
Nadeszła sobota, a testowany przez nas szaro-szary samochód testowy kusił nas rozpostartymi drzwiami wahadłowymi. Wejście do środka to nie lada wyzwanie nawet dla niewtajemniczonych, z uwagi na umiarkowane progi i stosunkowo niewielką przestrzeń między siedzeniem a przednią częścią ramy drzwi. David Kostka wykorzystuje pamięć mięśniową, by z gracją gimnastyka prześlizgnąć się przez krawędź i wsiąść na miejsce pasażera; ja, chwiejąc się, wsiadam na miejsce kierowcy niczym nowonarodzony jeleń.
W powietrzu unosi się zapach skóry, ponieważ niemal każda powierzchnia wnętrza jest pokryta skórą, z wyjątkiem obszernej deski rozdzielczej, która wykończona jest cienkim zamszem. Podłoga wyłożona wełnianą wykładziną Wilton jest całkowicie płaska, co pozwala na ustawienie elektrycznie regulowanych foteli Recaro w odległości kilku cali od siebie. Centralne położenie siedzenia pozwala nogom kierowcy na proste uderzanie pedałami, choć nadkola wnikają znacznie w przestrzeń.
Duży silnik ożywa po pierwszym przekręceniu kluczyka, stabilizując się na 900 obr./min biegu jałowego. Ważne funkcje silnika i skrzyni biegów wyświetlane są na tym, co Vector nazywa „konfigurowalnym wyświetlaczem elektroluminescencyjnym w stylu lotniczym” – co oznacza, że ​​dostępne są cztery różne ekrany informacyjne. Niezależnie od ekranu, po lewej stronie znajduje się wskaźnik wybranego biegu. Instrumenty – od obrotomierzy po pirometry temperatury spalin – mają wyświetlacz „ruchomej taśmy”, który przebiega pionowo przez nieruchomą wskazówkę, a także wyświetlacz cyfrowy w okienku wskaźnika. Kostka wyjaśnia, w jaki sposób sekcja ruchomej taśmy dostarcza informacji o tempie zmian, czego nie są w stanie zrobić same wyświetlacze cyfrowe. Nacisnąłem pedał gazu, aby zrozumieć, co miał na myśli, i obserwowałem, jak taśma przeskakuje wokół wskazówki do około 3000 obr./min, a następnie wraca do biegu jałowego.
Sięgnąłem po wyściełaną gałkę zmiany biegów, schowaną głęboko w parapecie okna po mojej lewej stronie, cofnąłem i ostrożnie wróciłem na ulicę. Wybrawszy drogę samochodem, udaliśmy się ulicami Wilmington w stronę autostrady San Diego Freeway, prowadzącej do wzgórz nad Malibu.
Jak w przypadku większości samochodów Exotic, widoczność do tyłu jest praktycznie zerowa, a Vector ma martwe pole, które Ford Crown Victoria bez problemu uwzględnia.Wydłuż szyję.Przez wąskie okiennice maski mogłem widzieć tylko przednią szybę i antenę samochodu za mną.Lusterka zewnętrzne są małe, ale dobrze umieszczone, ale warto trzymać się mentalnej mapy ruchu ulicznego.Z przodu prawdopodobnie największa na świecie przednia szyba rozciąga się i łączy z deską rozdzielczą, zapewniając intymny widok na asfalt kilka metrów przed samochodem.
Układ kierowniczy to wspomagany układ zębatkowy, który jest stosunkowo lekki i zapewnia doskonałą precyzję. Wadą jest brak egocentryczności, co utrudnia jazdę osobom nieprzyzwyczajonym. Dla porównania, hamulce bez wspomagania wymagają dużej siły — 50 funtów dla naszego zatrzymania o przeciążeniu 0,5 g — aby zahamować 3320 funtów. wektor prędkości. Odległości od 80 mil na godzinę do 250 stóp i od 60 mil na godzinę do 145 stóp to najlepsze odległości dla Ferrari Testarossa — chociaż Redhead wykorzystuje około połowę siły nacisku na pedał, aby wyeliminować prędkość. Nawet bez ABS (system, który w przyszłości będzie dostępny), hamowanie jest proste i precyzyjne, z ustawieniem nachylenia blokującym przednie opony przed tylnymi.
Kostka skierował się w stronę wjazdu na autostradę, zgadzam się, i wkrótce znaleźliśmy się w łagodnym ruchu jadącym na północ. Między samochodami zaczęły pojawiać się przerwy, odsłaniając kuszącą, otwartą drogę szybkiego ruchu. Za radą Davida ryzykowałem utratę prawa jazdy i kończyn. Wcisnąłem gałkę dźwigni zmiany biegów około cala w rowek, a następnie cofnąłem, z biegu jałowego na drugi. Gdy silnik był już na granicy mocy, wcisnąłem duży aluminiowy pedał gazu w przednią przegrodę.
Następnie następuje gwałtowne, natychmiastowe przyspieszenie, które powoduje odpływ krwi z tkanki mózgowej do tyłu czaszki; takie, które pozwala skupić się na drodze przed sobą, bo dotrzesz tam, gdy kichniesz. Elektronicznie sterowany zawór upustowy interweniuje przy ciśnieniu około 7 psi, uwalniając doładowanie z charakterystycznym, głuchym świstem. Ponownie naciskam na hamulce; mam nadzieję, że nie wystraszyłem gościa w Datsunie B210 przede mną. Niestety, nie możemy powtórzyć tego procesu na najwyższym biegu na nieograniczonej autostradzie bez obawy przed interwencją policji.
Sądząc po imponującym przyspieszeniu i klinowatym kształcie W8, łatwo uwierzyć, że osiągnie prędkość 200 mil na godzinę. Kostka informuje jednak, że trzecia czerwona linia jest osiągalna — 218 mil na godzinę (wliczając wzrost opon). Niestety, będziemy musieli poczekać kolejny dzień, aby to zweryfikować, ponieważ aerodynamika samochodu przy maksymalnej prędkości jest nadal opracowywana.
Później, jadąc Pacific Coast Highway, Vector dał się zauważyć ze względu na swoją cywilizowaną naturę. Wydaje się mniejszy i zwinniejszy niż wskazuje na to jego szerokość i imponujący styl. Zawieszenie z łatwością pokonuje małe nierówności, większe pewnie (i co ważniejsze, nie uderza w podłoże), a jazda jest twarda i lekko wyboista, co przypomina mi naszego długoletniego Nissana 300ZX Turbo z amortyzatorem Tour. Sprawdź na wyświetlaczu, czy wszystkie temperatury i ciśnienia są w normie.
Temperatura wewnątrz Vectora Blacka jest jednak trochę wysoka. „Czy ten samochód ma klimatyzację?” zapytałem głośniej niż zwykle. David skinął głową i nacisnął przycisk na panelu sterowania klimatyzacją. Naprawdę skuteczna klimatyzacja to rzadkość w egzotycznym samochodzie, ale z kilku czarnych, anodowanych otworów wentylacyjnych niemal natychmiast wystrzeliwuje podmuch zimnego powietrza.
Wkrótce skręciliśmy na północ w stronę podnóża wzgórz i trudnych dróg kanionowych. Podczas poprzedniego dnia testów Vector osiągnął 0,97 grama na deskorolce Pomona, co jest najwyższą wartością, jaką kiedykolwiek zanotowaliśmy na czymkolwiek innym niż samochód wyścigowy. Na tych drogach ogromny ślad opon Michelin XGT Plus (255/45ZR-16 z przodu, 315/40ZR-16 z tyłu) wzbudza duże zaufanie. Pokonywanie zakrętów jest szybkie i ostre, a płaskość postawy w zakrętach jest doskonała. Ogromne podpory przedniej szyby mają tendencję do blokowania widoku wierzchołków zakrętów o małym promieniu, na których napotykaliśmy, gdzie Vector o szerokości 82,0 cali zachowywał się trochę jak słoń w składzie porcelany. Samochód łaknie dużych, dużych zakrętów, w których można przycisnąć gaz do dechy, a jego ogromną moc i przyczepność można wykorzystać precyzyjnie i pewnie. Łatwo wyobrazić sobie, że prowadzimy Porsche wyścigowe, gdy sprintujemy po tych zakrętach o dużym promieniu.
Peter Schutz, prezes i dyrektor generalny Porsche w latach 1981-1988 oraz członek rady doradczej Vectora od 1989 roku, nie odrzuciłby tego porównania. „To tak naprawdę bardziej przypomina tworzenie modelu 962 lub 956 niż jakiegokolwiek samochodu produkcyjnego” — powiedział. „Uważam, że ten samochód przewyższa technologię, którą dysponowałem w wyścigach na początku lat osiemdziesiątych”. Chylę czoła przed Geraldem Wiegertem i jego zespołem oddanych inżynierów, a także przed wszystkimi innymi, którzy mieli wytrwałość i determinację, aby urzeczywistnić swoje marzenia.