Dyfuzja wodoru przez metale w wysokich temperaturach jest ważnym zagadnieniem dla układów trytowych i pojazdów napędzanych wodorem. Nauczanie dyfuzji w laboratorium materiałowym studentów korzysta z bezpośredniego doświadczenia z pomiarami osmotycznymi. Przeprowadzono eksperyment mający na celu zademonstrowanie przenikania wodoru przez rurę ze stali nierdzewnej. Celem tej pracy było określenie, w jakim stopniu wyniki tego eksperymentu zgadzają się z wybitnymi wartościami literaturowymi dla współczynnika dyfuzji i rozpuszczalności wodoru w stali nierdzewnej. Wodór i argon mieszano w ogrzewanym zbiorniku zawierającym spiralną rurę ze stali nierdzewnej 316. Czysty gaz płuczący argon przepuszczano przez rurę do spektrometru mas, gdzie rejestrowano skład przejściowy poszczególnych gatunków gazu. Dopasowanie teoretycznego modelu przejścia do danych eksperymentalnych pozwoliło na wyznaczenie współczynnika dyfuzji i rozpuszczalności wodoru w stali nierdzewnej. Badania przeprowadzono przy ciśnieniu roboczym wodoru od 0,01 do 0,5 atm. i temperaturach od 700 do 783 K. Model teoretyczny dobrze dopasowuje się do kształtu danych penetracji stanów przejściowych. Obserwowane wartości dyfuzji i rozpuszczalności wodoru w stali nierdzewnej pochodzące z tych stanów przejściowych są zbliżone do wartości literaturowych, z pewnymi różnicami. Różnice te można wyjaśnić znanymi zjawiskami. Wyniki tej metody eksperymentalnej są bardzo zbliżone do opublikowanych wartości dyfuzji i rozpuszczalności, co gwarantuje, że eksperyment może być wykorzystany jako pomoc dydaktyczna. Metodę można rozszerzyć na inne materiały w celach badawczych lub demonstracyjnych.
Program pielęgniarstwa SUU został opracowany w oparciu o podstawowe ramy teoretyczne edukacji skoncentrowanej na uczniu. Studenci aktywnie uczestniczyli w procesie nauki, ale jako grupa nie byli w stanie zdobyć osobistej wiedzy faktograficznej niezbędnej do osiągnięcia sukcesu na egzaminie NCLEX. Studenci uczęszczają na kursy pielęgniarstwa, nie ponosząc odpowiedzialności za informacje faktograficzne. Zajęcia grupowe nie wystarczają do zademonstrowania wiedzy poszczególnych studentów. Analiza słabych wyników studentów za pomocą testów standaryzowanych zachęca Szkołę Pielęgniarstwa do badania zmian w procesie uczenia się. Kluczowe elementy konstruktywistycznej teorii rozwoju dostarczają wglądu w pozytywne zmiany pedagogiczne, które przyniosły sukces naszym absolwentom. Niniejsza prezentacja podkreśla trendy w danych pochodzących ze standaryzowanych testów stosowanych w programie opieki, a także w wynikach egzaminów NCLEX. Prezentacja ta stanowi wsparcie dla prac nad rozwojem koncepcji konstruktywistycznej teorii rozwoju i ich zastosowania w edukacji pielęgniarskiej. Liczne modele teoretyczne edukacji pielęgniarskiej stanowią podstawę programu nauczania pielęgniarstwa. Reformy nauczania na Wydziale Pielęgniarstwa SUU są zgodne z konstruktywistyczną teorią rozwoju, a efekty kształcenia studentów konsekwentnie potwierdzają tę koncepcję.
Daphne Solomon, DNP, FNP-C Diane Fuller*, DNP, APRN, FNP-C, Debra Whipple*, DNP, FNP-BC, Ana Sanchez-Birkhead, PhD, WHNP-BC Wydział Pielęgniarstwa
Zapalny rak piersi (IBCC) jest najbardziej agresywną i śmiertelną postacią raka piersi. Kiedyś IBC było chorobą śmiertelną, ale dziś 5-letnie przeżycie wynosi 30–40% (Bond, Connoly i Asci, 2010). Rak piersi (IBC) był kiedyś chorobą śmiertelną, ale dziś 5-letni wskaźnik przeżywalności wynosi 30–40% (Bond, Connoly i Asci, 2010). Когда-то ИБК был смертельно опасным заболеванием, но сегодня 5-летняя выживаемость составляет 30–40% (Bond, Connoly i Asci, 2010). IB było kiedyś śmiertelną chorobą, ale dziś 5-letni wskaźnik przeżywalności wynosi 30–40% (Bond, Connoly i Asci, 2010). Когда-то ИБК был смертельно опасным заболеванием, но сегодня 5-летняя выживаемость составляет 30–40% (Bond, Connoly i Asci, 2010). IB było kiedyś śmiertelną chorobą, ale dziś 5-letni wskaźnik przeżywalności wynosi 30–40% (Bond, Connoly i Asci, 2010).IBC stanowi od 1% do 6% wszystkich rozpoznań raka piersi. Rzadkość występowania tego schorzenia jest obca zarówno lekarzowi, jak i pacjentce (Molckovsky i in., 2009). Większość pacjentek zgłasza się najpierw do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (PCP). IBC jest często błędnie diagnozowane jako zapalenie tkanki łącznej piersi lub zapalenie gruczołu mlekowego. Znaczna część literatury na temat IB jest publikowana w czasopismach onkologicznych. Rzadko pojawia się w czasopismach z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, ginekologii lub chorób wewnętrznych. Przegląd podręczników z zakresu medycyny i patofizjologii ujawnił niewiele informacji dostępnych dla studentów medycyny. Celem tego projektu jest poprawa zrozumienia przez pacjentów i pracowników służby zdrowia objawów, kryteriów diagnostycznych i wytycznych związanych z IBC.
Model Przekonań Zdrowotnych (HBM) stanowi podstawę teoretyczną tego projektu. Dzięki edukacji pacjentów z PCP i IBC, wczesne wykrycie i diagnoza tej choroby może prowadzić do lepszych rokowań.
Alyssa Simon Beveridge, Madison Rae, Jessica Brown, Emily Clendening, Sierra Gish, Nika Clark*, Cynthia Wright, Ph.D.* Wydział Nauk Rolniczych i Żywnościowych
Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom podają, że 35,9% dorosłych Amerykanów cierpi na otyłość, 8,9% ma stan przedcukrzycowy, a 8,3% choruje na cukrzycę.
Celem projektu było określenie, czy istnieje związek między tkanką tłuszczową a podwyższonym poziomem cukru we krwi i innymi zmiennymi związanymi ze zdrowiem wśród studentów, wykładowców i pracowników kampusu Uniwersytetu Południowego Utah. Z populacji uniwersyteckiej wybrano próbę dogodnościową liczącą 384 osoby. Uczestnicy wypełnili ankietę zatwierdzoną przez IRB i otrzymali trzy pomiary: obwód talii, tkankę tłuszczową oraz A1c (wskaźnik ryzyka rozwoju cukrzycy).
Prawie 5% uczestników miało niedowagę, 26% nadwagę, a 14% otyłość. Wyniki dotyczące zawartości tkanki tłuszczowej wykazały, że wraz ze wzrostem zawartości tkanki tłuszczowej wzrastał również poziom hemoglobiny glikowanej (A1c), obwód talii i wiek. Osoby będące w związkach małżeńskich również miały wyższy odsetek tkanki tłuszczowej.
Prawie 6% uczestników miało poziom A1c powyżej 7 (uznawany za podwyższony). Podwyższony poziom A1c jest związany ze stanem cywilnym oraz niezadowoleniem z masy ciała i zdrowia fizycznego.
Zastosowanie materiałów polimerowych w produkcji mikroprocesorów sprawia, że ​​badania nad separacją mikroprzepływową są bardziej praktyczne i wydajne. Wytwarzamy mikroprocesory zbudowane z podłoży poli(dimetylosiloksanowych) (PDMS) z wykorzystaniem elektrolitycznie osadzonych szablonów niklowych do budowy kanałów separacyjnych. Podłoża PDMS zostały oczyszczone taśmą klejącą i wystawione na działanie promieniowania UV w celu oczyszczenia polimeru za pomocą plazmy. Po oczyszczeniu, PDMS został dodany do szkiełka mikroskopowego, tworząc dno kanału separacyjnego. Otwarta konstrukcja tych urządzeń mikroprzepływowych umożliwia analizę białek i małych cząsteczek za pomocą technik elektrochemicznych i spektroskopowych.
Badamy zachowanie lipidów fosfatydyloseryny (PS) w obecności miedzi. PS jest obecna w błonach komórkowych większości organizmów i bierze udział w ważnych i różnorodnych procesach komórkowych, takich jak apoptoza, krzepnięcie i przenoszenie chorób. Wcześniejsze badania wykazały, że jony miedzi(II) wiążą się z PS i że kompleksy miedź-PS mogą „odwrócić” dwuwarstwę transbłonową. Wykorzystaliśmy elektroforezę i mikroprzepływy, a obecnie wykorzystujemy reakcję katalizowaną miedzią, aby spróbować wykazać, czy inwersja kompleksu rzeczywiście zachodzi.
Związki organiczne o właściwościach antybiotycznych stanowią podstawę medycyny i zdrowia człowieka. Celem niniejszych badań jest znalezienie nowych sposobów syntezy antybiotyków z prostych materiałów wyjściowych. Aby osiągnąć ten cel, do otrzymywania monocyklicznych antybiotyków laktamowych wykorzystano fotokatalityczne reakcje cykloaddycji [2+2] alkenów i izocyjanianów w świetle widzialnym. Początkowe prace koncentrowały się na opracowaniu warunków reakcji wytwarzania fenyloizocyjanianu z transstilbenem. Nowsze eksperymenty koncentrowały się na zwiększeniu reaktywności fotokatalizatora poprzez dodanie stechiometrycznej ilości wygaszacza utleniającego. Podczas analizy mieszanin reakcyjnych zawierających dodatki utleniające odkryto kilka nowych produktów. Obecnie pracujemy nad izolacją i charakterystyką tych nowych produktów.
Taricha granulosa to salamandra wydzielająca neurotoksynę tetrodotoksynę (TTX) ze skóry. Salamandry wykorzystują tetrodotoksynę jako obronę przed drapieżnikami. Wykazano, że osobniki dorosłe, larwy i zarodki Taricha torosa zawierają TTX. Chcieliśmy określić ilościowo ilość TTX wydalanego przez salamandry na różnych etapach ich życia, w tym przez zarodki, larwy (przed i po pojawieniu się tylnych odnóży) oraz osobniki dorosłe. Do określenia stężenia TTX wykorzystamy chromatografię gazową sprzężoną ze spektrometrią mas (GCMS) oraz kapilarną elektroforezę strefową (CZE) z detekcją fluorescencji na mikromacierzach. Celem naszego badania było potwierdzenie, że kapilarna elektroforeza strefowa jest odpowiednią platformą do ilościowego oznaczania tetrodotoksyny. Celem tego badania jest określenie wyjściowych poziomów tetrodotoksyny, co ułatwi dalsze badania.
Badając dobrze znaną i scharakteryzowaną reakcję Fischera-indola, zidentyfikowano potencjalne alternatywne drogi syntezy indolu i karbazolu. Proponowana reakcja obejmuje powstawanie tych samych produktów pośrednich, co w procesie Fischera. Jeśli ta konwergencja ze wspólnym produktem pośrednim przebiega zgodnie z oczekiwaniami, proponowana reakcja powinna dać ten sam produkt, co w procesie Fischera. Jeśli okaże się to prawdą, zostanie zidentyfikowana nowa reakcja chemiczna.
Proponowana reakcja syntezy indoli (i ostatecznie karbazoli) obejmuje sprzęganie aromatycznych związków nitrozowych z cyklicznymi ugrupowaniami aminowymi w nowatorskiej ścieżce mechanistycznej. Poniższy schemat przedstawia proponowaną nową reakcję. Wygoda tej reakcji przejawia się w mniejszej liczbie etapów oraz niższych kosztach i trudnościach w obsłudze odczynników niż w przypadku innych metod syntezy. Największą potencjalną zaletą jest brak konieczności stosowania wysoce toksycznej hydrazyny wymaganej do zastosowania metody Fishera.
Reakcję badano w różnych warunkach, w tym przy użyciu różnych rozpuszczalników, różnych stężeń pH, mikrofal i konwencjonalnych metod reakcji, a nawet przy użyciu różnych katalizatorów.
Odpowiedź ta została zbadana, ale niestety nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. Przyczyna tego zjawiska nie została jeszcze ustalona. Konieczne są dalsze badania, aby ustalić, dlaczego ta reakcja okazała się jak dotąd nieskuteczna i jak można by skutecznie wykorzystać te informacje.
RJ Corry, Taylor Everett, Cody Hilton, Bruce Smalley i Chris Monson, dr *Wydział Nauk Fizycznych
Błony komórkowe i ich białka odgrywają ważną rolę w życiu codziennym i są przedmiotem szczególnego zainteresowania badaczy. Coraz więcej badań koncentruje się na roli tych białek i błon oraz ich interakcjach w badaniach farmaceutycznych i teoretycznych. Ostatnio do oczyszczania białek błonowych za pomocą techniki zwanej elektroforezą/ogniskowaniem elektroosmotycznym (EEF) wykorzystano dwuwarstwy lipidowe na nośnikach (SLB). Chociaż metoda ta jest dobrze poznana na początku i na końcu rozdziału lipidów od białek, zachowanie tych lipidów/białek pomiędzy nimi nie jest dobrze poznane. Staramy się stworzyć symulację komputerową, która pozwoli nam symulować zachowanie lipidów i białek na wszystkich etapach rozdziału. Ma to pomóc w zrozumieniu interakcji białko-lipid na potrzeby przyszłych badań.
Iminy stanowią ważną klasę związków organicznych zawierających grupy funkcyjne (CH=N)). Nazywane są również zasadami Schiffa, od nazwiska giganta, Schiffa, który je zsyntetyzował w 1864 roku. Otrzymuje się je w wyniku reakcji kondensacji aldehydów lub ketonów z aminami. Wiele imin wykazuje znaczącą aktywność biologiczną, taką jak działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwnowotworowe. Naszym celem była synteza nowych imin poprzez reakcję N-heterocyklicznych aldehydów i amin. Iminy te mogą działać jako dwukleszczowe ligandy i tworzyć stabilne pięcioczłonowe struktury pierścieniowe z metalami przejściowymi. Kolejnym celem naszego projektu jest kompleksowanie nowych imin z metalami d8 (tj. niklem, platyną i palladem). Mamy nadzieję, że zsyntetyzowany kompleks platyny będzie analogiem leku przeciwnowotworowego cisplatyny. Po pomyślnej syntezie kompleksy metali zostaną przetestowane pod kątem tej potencjalnej aktywności biologicznej.
Zsyntetyzowaliśmy nowe iminy 5-aminouracylu i trzech różnych aldehydów N-heterocyklicznych. Dane 1H-NMR i IR wskazują, że zsyntetyzowaliśmy pożądaną iminę. Trwają prace nad izolacją czystych produktów i syntezą ich kompleksów z metalami. Użyteczną właściwością naszych nowo zsyntetyzowanych imin jest silna fluorescencja w niebieskim zakresie światła widzialnego.
Alkiloaminy (RNH2) stanowią ważną klasę cząsteczek organicznych, obejmującą biologicznie aktywne produkty naturalne i leki. Występują w wielu ważnych związkach, takich jak morfina, dopamina i wszystkie białka. Dlatego produkcja alkiloamin ma kluczowe znaczenie dla syntezy nowych i lepszych leków. Niniejsza praca poświęcona jest wykorzystaniu pośrednich alkiloboranów do tworzenia wiązań azot-węgiel w alkiloaminach. Hydroborowanie alkenów boranem (BH3), a następnie utlenianie nadtlenkiem wodoru (H2O2), jest dobrze znane. Proponujemy zastosowanie tego pośredniego alkiloboranów, a następnie użycie równoważników azotu nadtlenku wodoru, aby umożliwić dostęp do alkiloamin z alkenów. Selektywność miejsca anty-Markownikowa jest podobna do hydroboroksydacji. Reakcja kontroli utleniania poprzez hydroborowanie została pomyślnie przeprowadzona dla transstilbenu. Obecnie opracowywane są produktywne warunki eksperymentalne dla pożądanych reakcji.
Reakcje katalizowane metalami przejściowymi mogą być wykorzystywane w organicznej syntezie leków, materiałów (tworzyw sztucznych) i paliw. Struktura i elektronika ligandów fosfinowych skoordynowanych z centrami metali przejściowych może znacząco wpływać na reaktywność katalizatorów. Niniejsze badania poświęcone są syntezie nowych ligandów fosfinowych dla nowych reakcji katalizowanych metalami przejściowymi. Wysoce reaktywny ligand trialkilofosfinowy, dietylo-tert-butylofosfina, został zsyntetyzowany i zabezpieczony jako addukt boranu z trichlorku fosforu i odpowiednich odczynników Grignarda z całkowitą wydajnością 66% (4 etapy). Stwierdzono, że efekty steryczne i elektronowe odczynników Grignarda mają istotny wpływ na reaktywność i selektywność trzyetapowej reakcji addycji nukleofilowej do centrów fosforu(III). Przyszłe prace będą koncentrować się na opracowaniu ogólnej procedury otrzymywania pożądanych adduktów trialkilofosfino-boranowych z trichlorku fosforu z wysoką wydajnością.
Opracowujemy nową metodę tworzenia urządzeń mikroprzepływowych z wykorzystaniem metalowych drutów jako szablonów. Urządzenia mikroprzepływowe są powszechnie stosowane w medycynie i innych rutynowych testach, ale wysokie koszty prototypowania ograniczają ich zastosowanie w mniej wszechstronnych zastosowaniach, takich jak chemia organiczna. Nasza metoda wykorzystuje niedrogie materiały (drut magnezowy, PDMS i HCl) do modelowania i budowy urządzeń mikroprzepływowych. Testujemy zachowanie naszego urządzenia mikroprzepływowego i mamy nadzieję wkrótce rozpocząć testowanie reakcji organicznych oraz rozwijać dodatkowe funkcje.
Jacob Anderson, Russell Grimshaw, Adam Hendrickson, Allen Hamekki, Jeremy Leonard i Roger Greener* Wydział Technologii Inżynieryjnych i Zarządzania Budownictwem
Drukarki 3D były niezwykle drogie w zakupie i eksploatacji od momentu ich powstania. W ciągu ostatnich kilku lat nastąpił znaczący postęp w dziedzinie drukarek 3D, co przełożyło się na niższe koszty zakupu. Umożliwiają one również tworzenie szerokiej gamy projektów. Postrzegamy rozwój branży drukarek 3D jako szansę na eksplorację bieżących projektów i budowanie własnych drukarek 3D. Ta drukarka 3D jest nie tylko przystępna cenowo, ale także łączy najlepsze projekty z tymi, które sami stworzyliśmy.
Branża rowerów górskich rozwija się z roku na rok, a wraz z tym rozwojem potrzebne są nowe technologie. Rowery górskie zjazdowe przodują w dziedzinie innowacji pod względem wytrzymałości materiałów, lekkości komponentów, geometrii ramy i wydajności zawieszenia.
Scott Hansen i ja rozpoczęliśmy prace nad nową ramą roweru górskiego do zjazdów zjazdowych, charakteryzującą się doskonałym zawieszeniem i prowadzeniem. Konstrukcja wykorzystuje prosty system popychaczy, który obraca parę krzywek, napędzając tylne zawieszenie, gdy tylne koło porusza się w górę i w dół o 20 cm (8 cali) skoku. Taka konstrukcja ramienia pozwala na zamontowanie tylnego amortyzatora jak najniżej w ramie, co przekłada się na bardzo niski środek ciężkości i doskonałe prowadzenie. Po zakończeniu projektu rozpoczniemy budowę prototypowej ramy z chromowanymi rurami. Gdy rama będzie gotowa, rower zostanie zmontowany z przekazanych lub zakupionych lekkich komponentów aluminiowych i karbonowych. Ostatecznym celem jest stworzenie wytrzymałego, lekkiego i w pełni funkcjonalnego roweru górskiego do zjazdów, podobnego do tych ścigających się na trasie Pucharu Świata w Zjazdach UCI.
Caitlin Torgersen, Erin Carter, Cynthia Wright, Ph.D.* i Nika Clark* Wydział Nauk Rolniczych i Żywnościowych
Zespół metaboliczny opisuje grupę czynników ryzyka, które zwiększają ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy typu 2 lub udaru mózgu. Czynniki te obejmują wysokie ciśnienie krwi, podwyższony poziom cukru we krwi na czczo, zwiększony obwód talii i nieprawidłowy poziom cholesterolu. Zespół metaboliczny występuje, gdy trzy lub więcej z tych stanów występują jednocześnie. Według American Heart Association, 35% dorosłych Amerykanów ma zespół metaboliczny (Association, 2011). W badaniu tym oceniono wykładowców i małżonków University of Southern Utah (SUU) pod kątem obecności lub ryzyka rozwoju zespołu metabolicznego (z trzema czynnikami ryzyka) lub ryzyka rozwoju zespołu metabolicznego (z dwoma czynnikami ryzyka). We współpracy z programem zdrowotnym SUU T-fit przebadano 189 uczestników. Ponad 33% uczestników miało zespół metaboliczny, a kolejne 21,7% było narażonych na rozwój zespołu metabolicznego, o czym świadczy obecność dwóch czynników ryzyka. Ponadto przeprowadzono ankietę w celu oceny czynników stylu życia, które mogą przyczyniać się do rozwoju zespołu metabolicznego. Do analizy danych, które wykazały, że istnieje wiele czynników związanych ze stylem życia zwiększających ryzyko wystąpienia zespołu metabolicznego, wykorzystano oprogramowanie SPSS 21.0.
Kaylie Briggs, Samantha Hirschi, Sarah Miller, Kylie Stringham, Artis Grady, Ph.D.*, Matthew Schmidt, Ph.D.* Wydział Nauk Rolniczych i Żywnościowych
Spożywanie dużych ilości tłuszczu w diecie przeciętnego Amerykanina stanowi ciągły problem w społeczności dietetyków. Poprzez zmniejszenie ogólnego spożycia tłuszczu, pomyślny rozwój diet niskotłuszczowych, które mogą być stosowane przez ogół populacji, może mieć istotne implikacje dla walki z chorobami układu krążenia i otyłością. Naukowcy eksperymentowali z różnymi popularnymi składnikami (przecier jabłkowy, jogurt, przecier fasolowy itp.) używanymi jako zamienniki tłuszczu, aby wyprodukować cztery niskotłuszczowe desery w popularnych przepisach. 56-73% mniej tłuszczu niż w oryginalnym przepisie. Pięćdziesięciu sześciu ochotników w wieku od 18 do 31 lat, 37 kobiet i 19 mężczyzn, spróbowało każdego deseru i przeprowadziło krótką ocenę produktu. Średnie wyniki akceptowalności żywności w 7-punktowej skali (od 1 bardzo nie lubię do 7 bardzo lubię) wyniosły 4,83 (ciasta), 5,20 (ciasteczka owsiane), 5,45 (babeczki korzenne) i 5,49 (ciasteczka czekoladowe). ciasteczko). Po tym, jak powiedziano uczestnikom, że produkty mają niższą zawartość tłuszczu, odsetek uczestników, którzy nadal uznali je za akceptowalne, wyniósł: ciasteczka z kawałkami czekolady (96%), ciasteczka owsiane (93%), muffinki korzenne (75%) i brownie (64%). ). Gdy uczestników zapytano o popularne składniki, które mogą zastąpić tłuszcz w wypiekach, nie mieli oni żadnej wiedzy. Prawidłowo wskazali możliwość użycia musu jabłkowego i jogurtu, ale błędnie zasugerowali zamienniki cukru, mleko, margarynę, mąkę pełnoziarnistą i cukier brązowy. Chociaż ta grupa otrzymywała testowane produkty o niskiej zawartości tłuszczu, może im pomóc poznanie odpowiednich zamienników tłuszczu i sposobów ich wykorzystania w przepisach jako strategii ograniczania spożycia tłuszczu.
Eric Carter, Aubrey Lyman, Robert Miguel, Ryland Morrill, Kashaana Renfro, Dallen Whitney i Cynthia Wright, Ph.D.* Wydział Nauk Rolniczych i Żywnościowych
Osteoporoza to powszechna choroba, w której dochodzi do licznych złamań kości. Najczęściej występuje w kręgosłupie, biodrze lub nadgarstku i może prowadzić do poważnych urazów, a nawet śmierci. Szacuje się, że częstość występowania osteoporozy w Stanach Zjednoczonych wzrośnie z około 10 milionów do ponad 14 milionów do 2012 roku (na podstawie danych ze spisu powszechnego z 2000 roku). Wraz ze wzrostem gęstości kości we wczesnym wieku, ryzyko osteoporozy maleje. Uczestnictwo w aktywności fizycznej, takiej jak zorganizowane zawody sportowe, często wiąże się ze wzrostem gęstości kości.
W ramach projektu badawczego starano się znaleźć odpowiedzi na następujące pytania: Czy gęstość kości człowieka zmienia się pod wpływem aktywności fizycznej?
Badanie wykazało pozytywny związek między aktywnością fizyczną w ciągu całego życia a gęstością mineralną kości, co sugeruje, że osoby aktywne fizycznie przez całe życie miały znacznie wyższą gęstość kości niż osoby o niższym poziomie aktywności fizycznej. Osoby, które nie były aktywne fizycznie, są znacznie bardziej narażone na niską gęstość kości (około 10% populacji) niż osoby o niskim, średnim i wysokim poziomie aktywności. Badania wykazały, że wraz ze wzrostem poziomu aktywności fizycznej wzrasta prawdopodobieństwo prawidłowej lub wysokiej gęstości kości.
Dr Portia Terry, Megan Beasley i Cynthia Wright* Wydział Nauk Rolniczych i Żywnościowych
W Stanach Zjednoczonych 35,7% dorosłych ma nadwagę lub otyłość (cdc.gov). Uważa się, że szereg czynników przyczynia się do tej epidemii, takich jak dostępność żywności i wielkość porcji. W niniejszym badaniu oceniono wpływ interwencji edukacji żywieniowej na wiedzę i zachowania żywieniowe. W badaniu tym studenci zapisani na ogólny kurs żywienia zostali poproszeni o wypełnienie ankiety przed i po badaniu, dotyczącej wiedzy na temat zachowań żywieniowych i wielkości porcji. Po teście wstępnym naukowcy przekazali studentom informacje na temat wielkości porcji. Trzy tygodnie później studenci przeszli test końcowy, aby ocenić zmiany. Pozostali uczestnicy to wykładowcy i małżonkowie, którzy wzięli udział w ocenie stanu zdrowia na Uniwersytecie Południowego Utah. Nauczyciele i ich małżonkowie wypełnili tylko jedną ankietę i nie otrzymali żadnych materiałów edukacyjnych. Łącznie w badaniu wzięło udział 260 studentów i 190 pracowników/nauczycieli/małżonków. Dane przeanalizowano z wykorzystaniem 21. edycji Statistical Package for the Social Sciences. Przeprowadzono sparowane testy t dla testów wstępnych i końcowych uczniów, a niezależne testy t wykorzystano do porównania odpowiedzi uczniów na pytania dotyczące pracowników/nauczycieli/małżonków. Wyniki są oczekiwane.
Dr Fabiola Perez, Joshua Sagisi, Emanuel Williams, Jan-Andro Hakob i Cindy Wright* Wydział Nauk o Rolnictwie i Żywności
Wykrycie obecności bakterii E. coli w każdej próbce wody pozwoli na sprawdzenie jakości zarówno wody butelkowanej, jak i kranowej. Bakterie grupy coli to organizmy wskaźnikowe z tego samego źródła bakteryjnego, które wykrywają obecność wielu patogenów. Nie zaleca się monitorowania innych mikroorganizmów pod kątem obecności innych niebezpiecznych patogenów ze względu na ich różną lokalizację. (Byamukama i Kanshiime i in., 1999). E. coli może przetrwać w wodzie pitnej od 4 do 12 tygodni, w zależności od warunków środowiskowych (Rice, Karlin, Allen, 2012). Dziesięć różnych marek wody butelkowanej zostanie przebadanych na obecność bakterii E. coli, a także woda kranowa z dziesięciu różnych gospodarstw domowych. Każda marka wody butelkowanej i wody kranowej do użytku domowego jest prezentowana w trzech egzemplarzach. Jednocześnie duża liczba próbek wody jest umieszczana w inkubatorze w celu analizy i stymulacji wzrostu bakterii. To określi czystość każdej próbki. Próbki zostaną umieszczone w ciemnym pomieszczeniu, gdzie zostaną oświetlone światłem ultrafioletowym w celu wykrycia obecności bakterii E. coli (Rice, Carlin, Allen, 2012).
Góry San Francisco w południowo-zachodnim stanie Utah były intensywnie eksploatowane w ciągu ostatnich kilku dekad. Wydobycie koncentruje się głównie na trzeciorzędowych monzonitach kwarcowych, intruzjach paleozoicznych wapieniach. Znaczne zasoby występują wzdłuż dwóch głównych uskoków bogatych w hydrotermalne złoża porfirowe, ale przecięcie tych uskoków nie zostało dobrze udokumentowane ze względu na słabą wychodnię skalną. Współpracując z lokalną firmą górniczą, studenci z południowego Utah rozpoczęli wstępne mapowanie w celu zlokalizowania i scharakteryzowania tego przecięcia uskoku przed przystąpieniem do eksploracji. Zmapowaliśmy lokalizację odsłoniętych szczelin za pomocą urządzenia GPS Triton Juno i zmierzyliśmy ich gęstość i orientację szczelin za pomocą wagi i kompasu Brentona. Wyniki diagramów róż, stereogramów i map wskazują na obecność przecięć w badanym obszarze. Gęstość szczelin wzrasta wraz ze zbliżaniem się do przecięć, szczególnie wzdłuż jednego z kierunków spękań, i zazwyczaj lokalizuje się mineralizację wzdłuż uskoków. Zalecamy dalsze poszukiwania w formie wierceń rdzeniowych w zmineralizowanych przecięciach uskoków, aby określić wykonalność ekonomicznej eksploatacji.
Góry Huahua w pobliżu Minasville w stanie Utah były eksplorowane w poszukiwaniu minerałów od kilku dekad. Zasoby koncentrują się w hydrotermalnie zmienionych uskokach porfirowych, zazwyczaj tam, gdzie trzeciorzędowe monzonity kwarcowe są intruzowane w wapieniach paleozoicznych. Oprócz trzeciorzędowego magmatyzmu, góry Huahua wykazują znaczące nasunięcie późnokredowej orogenezy Sewilli, umieszczając paleozoiczne skały osadowe na skałach osadowych kredy środkowej. Podczas projektu mapowania strukturalnego w tym obszarze odkryto, że piaskowiec Navajo u podnóża Nasunięcia Gór Błękitnych uległ hydrotermalnej krzemionkacji, co upodabnia go do kwarcytu. Po bliższym zbadaniu odkryto inne mineralizacje hydrotermalne. Wyniki te przesuwają punkt ciężkości badań z dokumentowania geologii strukturalnej na dokumentowanie unikalnych przemian hydrotermalnych w piaskowcach Navajo.
Niniejsze badanie obejmuje następujące metody. W rejonie Gór Błękitnych trwają poszukiwania złóż w pobliżu nasunięcia z epoki Sevier. Pobrano próbki jurajskiego piaskowca Navajo i wykonano cienkie skrawki w celu analizy zawartości metali w skale. Próbki znalezione w pobliżu najbardziej na wschód wysuniętego punktu uskoku nasunięcia Gór Błękitnych zawierały kwarc, hematyt i inne metale śladowe. Mineralizacja nie jest szczególnie bogata, ale wraz ze wzrostem głębokości złoża metali w żyłach mogą być liczniejsze. Do określenia wartości mineralizacji niezbędne są dalsze analizy, takie jak analiza grawitacji i danych rdzeniowych.
Spencer Francisco, John S. McLean, Ph.D.* i Michael Hofmann, Ph.D.*, Wydział Nauk Fizycznych
Skały Book Rocks w południowo-wschodnim Utah były polem zabaw dla pokoleń geologów osadowych zajmujących się klastycznymi skałami osadowymi. Wiele z tych odsłonięć zostało dogłębnie przebadanych, ponieważ stanowią one dobre odpowiedniki dla licznych zbiorników przybrzeżnych, morskich i lądowych podpowierzchniowych. Jednak większość odsłonięć dostarcza jedynie obrazy 2D i nie pozwala w pełni scharakteryzować struktury stratygraficznej i heterogeniczności facji. W niniejszym badaniu przedstawiamy dane z nowych rdzeni odsłonięć z formacji Price Canyon, Castlegate i Blackhawk z górnej kredy. Badanie, będące częścią współpracy między Uniwersytetem Południowego Utah a Uniwersytetem Montany, koncentrowało się na scharakteryzowaniu trójwymiarowej struktury podpowierzchniowej i heterogeniczności facji tych formacji na podstawie serii rdzeni. Opisane tu rdzenie zawierają dużą liczbę facji osadowych związanych ze środowiskiem nadmorskim i przybrzeżnym. Skały związane z formacją Blackhawk zawierają wyraźne fragmenty białego, drobnoziarnistego, warstwowanego i krzyżowo warstwowanego piaskowca z drobnymi warstwami mułu rozdzielonymi szarymi lub czarnymi, skręconymi i warstwowanymi mułowcami, szarymi mułowcami i pokładami węgla.
Interpretujemy te pakiety jako reprezentujące przejście od płaskiego środowiska przybrzeżnego/deltowego, zdominowanego przez procesy rzeczne, do środowiska w pełni rzecznego w okresie Castlegate. Grubość warstwy piasku (rozmiar kanału) zmienia się w czasie, przy czym kanały wielowarstwowe łączą się częściej w interwale Castlegate. Badania będą kontynuowane, począwszy od systematycznej analizy pozostałych rdzeni, a skończywszy na serii projektów studenckich dotyczących analizy facji i modelowania facji 3D.
Poprzedni badacze zaproponowali mechanizm tektoniki dwupłytowej na Marsie w oparciu o lewoskrętne przemieszczenie transformacyjne Doliny Marinera. Wykorzystując metody takie jak obrazy satelitarne Thermal Imaging System (THEMIS), obrazy satelitarne High Resolution Science Imaging Experiment (HiRISE), cyfrowe modele terenu i interaktywne oprogramowanie, takie jak Google Mars, zidentyfikowaliśmy inne pobliskie, wielkoskalowe struktury powierzchniowe w Dolinie Marinera. . i Tarsis Ryze. Chociaż ruch tektoniczny jest znacznie wolniejszy na Marsie, możemy porównać linie, fałdy i sprzężone połączenia Marsa z podobnymi strukturami na Ziemi, aby wyjaśnić potencjalne granice płyt. Na przykład zestaw linii trendu NE ze znacznym bocznym przesunięciem przesuwczym i powiązanymi połączeniami na północny wschód od Wzniesienia Tarszisz może uwzględniać przemieszczenia między dwiema płytami. Nasze obserwacje umożliwiają identyfikację co najmniej dwóch dodatkowych krawędzi potencjalnych płyt w tym regionie. Proponujemy model tektoniczny pokazujący względny ruch wzdłuż granic płyt, pokazujący system wielopłytowy na Marsie.
W klasyfikacji klimatów Köppena klimat suchy/półpustynny lub klimat B jest definiowany jako klimat, w którym parowanie przewyższa opady. Nie przedstawił on jednak formalnej procedury obliczeniowej. Proponujemy nową nazwę, potencjalny nadmiar opadów (PEP), jako wygodną metodę wyznaczania obszarów półsuchych i wilgotnych. Wartość PEP jest równa rzeczywistej ilości opadów pomniejszonej o potencjalną ewapotranspirację (POTET). Jeśli wartość PEP jest dodatnia, klimat stacji to A, C lub D, ale jeśli wartość PEP jest ujemna, klimat stacji to B. Zastosowanie wartości PEP daje każdej stacji dodatnią lub ujemną wartość, którą można wyznaczyć na wykresie, a kontur zerowy definiuje granicę półsuchego-mokrego.
Formacja Kaiparowitz, położona w południowo-środkowej części stanu Utah, jest rekordzistą dla późnokredowej równiny zalewowej, która spływała z wyżyny La Ramedia do Zachodniego Śródlądowego Szlaku Wodnego. Formacja jest bogata w skamieniałości i zawiera skamieniałości roślin, bezkręgowców, ryb, płazów, gadów i ssaków, z których wiele jest nowych dla nauki. Interpretacje tej formacji na dużą skalę były wcześniej opisywane jako osady rzeczne i zalewowe, zawierające różnorodne osady bagienne i stawowe. Niniejsze badanie zawiera szczegółowy opis sedymentologiczny małego kamieniołomu skamieniałości roślinnych i wyjaśnia warunki sedymentacji.