Podobno wolałby poddać się leczeniu medycyną chińską niż operacji, która mogłaby zmiękczyć naczynia krwionośne i zmniejszyć tętniaka.
Ostatnio pojawiły się spekulacje na temat stanu zdrowia Xi, ponieważ od wybuchu pandemii COVID-19 aż do Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Pekinie unikał spotkań z zagranicznymi przywódcami.
Wcześniej, w marcu 2019 r., podczas wizyty Xi Jinpinga we Włoszech, zauważono, że ma on nietypowy chód i wyraźnie utyka, a później, podczas tej samej wizyty we Francji, zauważono, że szuka wsparcia, gdy próbuje usiąść.
Podobnie było w przypadku jego publicznego przemówienia w Shenzhen w październiku 2020 r., kiedy spóźnił się na przemówienie, mówił powoli i napadowo kaszlu, co ponownie rozbudziło spekulacje na temat jego złego stanu zdrowia.
Doniesienia te pojawiły się w momencie, gdy gospodarka Chin znajduje się pod silną presją z powodu rosnących cen ropy naftowej i gazu, zakłóceń w łańcuchach dostaw spowodowanych konfliktem na Ukrainie i ścisłego egzekwowania polityki zero koronawirusa.
Wraz z rozpoczęciem przez prezydenta Chin historycznej trzeciej kadencji, Chiny podjęły taktyczną decyzję o tymczasowym zaprzestaniu koncentrowania się na „wspólnym dobrobycie”, karaniu gigantów technologicznych i zamiast tego podjęły działania mające na celu stabilizację presji na gospodarkę.
W przededniu zbliżającego się XX zjazdu partii Komunistyczna Partia Chin (KPCh) strategicznie odchodzi od polityki „współ-dobrobytu”, ponieważ kraj nie chce stać się mniej atrakcyjnym rynkiem dla inwestorów w obliczu spowolnienia gospodarczego, jak wynika z raportu.
Przygotowując się do ponownego wyboru na trzecią pięcioletnią kadencję, która ma się odbyć w tym roku, Xi stara się przedstawić Chiny jako kraj bardziej zamożny, wpływowy i stabilny pod jego rządami.
Władze kraju, które jeszcze kilka miesięcy temu zachwalały nową erę „wspólnego dobrobytu”, karząc gigantów technologicznych i bogate gwiazdy, teraz skupiły się na utrzymaniu stabilności i wzrostu gospodarczego.
Grupy pro-choice atakują domy wszystkich 6 sędziów Sądu Najwyższego mianowanych przez Partię Republikańską podczas protestów „Środa marszu”